Ίριτ Μπεν-Άμπα: Όλα κινούνται πολύ γρήγορα για τον East Med

Με αφορμή τη συμπλήρωση 70 χρόνων από την ίδρυση του ισραηλινού κράτους, η πρέσβης του Ισραήλ στην Ελλάδα Ίριτ Μπεν- Άμπα, μίλησε στον Αθήνα 9.84 και την εκπομπή «Αθήνα Σήμερα» με τη Νόνη Καραγιάννη για τις «προκλήσεις», που συντελέστηκαν στη χώρα όλα αυτά τα χρόνια και που την οδήγησαν στην ανάπτυξη μιας πραγματικά καινοτόμου οικονομίας.

Η Ίριτ Μπεν Άμπα μίλησε επίσης για την προοπτική της κατασκευής του EastMed, δίνοντας έμφαση στο γεγονός ότι η σχετική διαδικασία μετά και την τριμερή Σύνοδο Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ την περασμένη Τρίτη, στη Λευκωσία κινείται πλέον πολύ γρήγορα, κάτι που θα οδηγήσει στο τέλος του 2018 στην υπογραφή διακρατικής συμφωνίας μεταξύ δηλαδή των τριών χωρών και της Ιταλίας. Το «φιλόδοξο», όπως το χαρακτηρίζει , πρότζεκτ αφορά φυσικά τη μεταφορά φυσικού αερίου από τη νοτιοανατολική Μεσόγειο στις ευρωπαϊκές αγορές, γεγονός που όπως εκτιμά, θα φέρει ανάπτυξη σε όλες τις εμπλεκόμενες χώρες.

Η πρέσβης του Ισραήλ εξάλλου θεωρεί πως τώρα που η Ελλάδα βγαίνει από την κρίση ήρθε η ώρα των επενδύσεων ισραηλινών επιχειρηματιών, ενώ εξηγεί ποιοι τομείς προσελκύουν το ενδιαφέρον για ενίσχυση της οικονομικής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών.

Η Μπέν – Άμπα εξέφρασε την ελπίδα πως σύντομα θα υπάρξουν νέες διπλωματικές πρωτοβουλίες εκ μέρους των ΗΠΑ για την επίλυση της διένεξης με τους Παλαιστίνιους. Εκφράζει παράλληλα την πεποίθηση πως η διεθνής κοινότητα θα πρέπει να αντιληφθεί πως η συμφωνία για τα πυρηνικά του Ιράν δεν επαρκούσε, καθώς το πρόβλημα είναι κυρίως η επιρροή της Τεχεράνης στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής και κυρίως στη Συρία. Μετά τη σχετική απόφαση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να αποχωρήσουν οι ΗΠΑ από τη συμφωνία για τα πυρηνικά του Ιράν η κυρία Μπεν– Άμπα ανέφερε ότι, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός βρέθηκε στη Μόσχα για να πείσει τον πρόεδρο Πούτιν να πιέσει τους Ιρανούς να φύγουν από τη Συρία. Αφήνει πάντως ανοιχτό το ενδεχόμενο αν αντιμετωπιστούν οι ανησυχίες που εκφράζει το Ισραήλ να δεχθεί η ισραηλινή κυβέρνηση μια νέα συμφωνία της διεθνούς κοινότητας για το Ιράν

Ολόκληρη η συνέντευξη:

-Το Ισραήλ γιορτάζει φέτος τα 70 χρόνια από την ανεξαρτησία του. Ποιες ήταν οι “προκλήσεις” που αντιμετώπισε στην 70χρονη ζωή του και ποιος ο ρόλος που διαγράφεται για το μέλλον;

Οι προκλήσεις ήταν τεράστιες, παρά το γεγονός ότι ο εβραϊκός λαός ξεκίνησε να επιστρέφει στη γη του Ισραήλ, όπου υπήρχε μια ελεύθερη εβραϊκή κοινότητα όλα αυτά τα 3,000 χρόνια, αλλά η επιστροφή στην “πατρίδα” για την πλειοψηφία του εβραϊκού λαού ξεκίνησε από τα τέλη του 19ου αιώνα και μάλιστα, συμβαίνει έως και σήμερα. Έχουμε μεταναστευτικά ρεύματα κυρίως από τη Βόρεια Αμερική και από κάποιες ευρωπαϊκές χώρες. Η λέξη “aliyah ” που σημαίνει “μετανάστευση” υπάρχει για εμάς εδώ και σχεδόν 150 χρόνια. Η επιστροφή ξεκίνησε με την άνοδο του αντισημιτισμού, κυρίως στην Ανατολική Ευρώπη και έτσι αυξήθηκε σιγά -σιγά η παρουσία των Εβραίων, ακόμα και πριν από τη δημιουργία του κράτους του Ισραήλ στις 14 Μαϊου του 1948 και μάλιστα είχαν ήδη δημιουργηθεί οι θεσμοί, που μας βοήθησαν στην ανακήρυξη της ανεξαρτησίας μας, καθώς ελπίζαμε μια μέρα ότι η διεθνής κοινότητα θα συμφωνούσε με την ίδρυση του ισραηλινού κράτους.

-Υπήρξε μια τεράστια αύξηση του πληθυσμού του Ισραήλ όλα αυτά τα 70 χρόνια… και φαντάζομαι ότι αυτή ήταν μια ακόμα από τις προκλήσεις, που αντιμετώπισε το νεοσύστατο τότε κράτος…

Όταν ανακηρύχθηκε η ανεξαρτησία του κράτους είχαμε αρκετές “αποστολές” να αντιμετωπίσουμε, εκτός από το να “χτίσουμε” ένα κράτος, μια χώρα. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τότε ήμασταν περίπου 650,000 πληθυσμός το 1948 τώρα είμαστε συνολικά 8,8 εκατομμύρια, αντιλαμβάνεστε πόσο αναπτυχθήκαμε πληθυσμιακά και αυτή ήταν μια ακόμα πρόκληση το πώς δηλαδή το κράτος θα απορροφούσε όλους αυτούς τους μετανάστες, που συνεχίζουν ακόμα και σήμερα να έρχονται. Τότε όμως ξεκινήσαμε από το μηδέν, δεν είχαμε χρήματα, παρά ελάχιστα από τους Εβραίους που ζούσαν στο εξωτερικό, για να χτίσουμε το κράτος μας, να προχωρήσουμε στη δημιουργία δημοκρατικών θεσμών, του δημόσιου τομέα, του στρατού, του κοινοβουλίου, όλων δηλαδή των θεσμών και επίσης να έχουμε μια οικονομία, που θα δημιουργούσε ανάπτυξη. Ένα επίσης από τα προβλήματα ήταν πως αρκετοί από εκείνους, που έρχονταν πλέον ήταν εκείνοι, που είχαν επιζήσει του Ολοκαυτώματος, που ήταν διασκορπισμένοι πριν σε όλο τον κόσμο και είχαν επιβιώσει από στρατόπεδα συγκέντρωσης, ενώ βρέθηκαν αντιμέτωποι ακόμα και με το πώς θα έφθαναν στο Ισραήλ. Φυσικά, η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν η άμυνα και η ασφάλεια και μην ξεχνάτε ότι αμέσως μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας ξεκίνησε πόλεμος της ανεξαρτησίας, που κράτησε 13 μήνες ενώ τότε είχαμε έναν πολύ μικρό στρατό αποτελούμενο κατά κύριο λόγο από επιζήσαντες του Ολοκαυτώματος.

-Μια από τις “προκλήσεις” που αντιμετώπισε το Ισραήλ τη δεκαετία του ’80 ήταν μια οικονομική κρίση από την οποία η χώρα βγήκε πιο δυνατή. Ποια μαθήματα μπορεί να αντλήσει η Ελλάδα από αυτό το success story του Ισραήλ;

Ήμασταν μια μικρή οικονομία, πολύ κλειστή και καθόλου «εκτεθειμένη» στον έξω κόσμο και ήμασταν μια “σοσιαλιστική οικονομία”, υπήρχε μόνο δημόσιο μονοπώλιο και η κυβέρνηση. Στα μέσα της δεκαετίας του ’80 αντιμετωπίσαμε μια μεγάλη κρίση, που μάλιστα οφειλόταν κυρίως στον τραπεζικό τομέα, γεγονός που δημιούργησε τεράστια προβλήματα. Είχαμε πληθωρισμό πάνω από 400% επί καθημερινής βάσης. Τότε, αντιληφθήκαμε ότι θα έπρεπε να κάνουμε μια μεγάλη αλλαγή σε ό,τι αφορά την αναδιάρθρωση της οικονομίας της χώρας όπως και ότι χρειαζόταν η μεταρρύθμιση του τραπεζικού συστήματος, όπως συμβαίνει άλλωστε τώρα και στην Ευρώπη. Την ίδια στιγμή, πετύχαμε τη λεγόμενη τριμερή συμφωνία μεταξύ της κυβέρνησης, βιομηχάνων και συνδικάτων. Και αυτή η συμφωνία προστατεύει ακόμα και σήμερα τους εργαζόμενους αλλά από την άλλη πλευρά απελευθερώσαμε την οικονομία. Και αυτό ήταν το πιο σημαντικό, που αποφασίσαμε τότε να απελευθερώσουμε την οικονομία, δηλαδή να ιδιωτικοποιήσουμε τα πάντα εκτός από την παροχή ηλεκτρισμού και νερού. Επίσης δώσαμε έμφαση στον τομέα της τεχνολογίας, μια πολύ σημαντική απόφαση της τότε κυβέρνησης.

“Ήρθε η ώρα να γίνουν ισραηλινές επενδύσεις στην Ελλάδα”

-Έχετε δηλώσει στο παρελθόν ότι ένας από τους στόχους σας είναι ο περιορισμός του λεγόμενου “brain drain” στην Ελλάδα. Ποιες ενέργειες έχουν γίνει προς αυτή τη κατεύθυνση; Υπάρχει τελικά ενδιαφέρον για επενδύσεις στη χώρα μας; Και σε ποιους τομείς;

Η Ελλάδα και το Ισραήλ είναι σχεδόν γειτονικές χώρες κάτι που επιτρέπει την εύκολη πρόσβαση ανθρώπων, επιχειρηματιών και ταξίδια ακόμα και μιας ημέρας. Είναι ένα πολύ σημαντικό πλεονέκτημα αυτό. Οι ισραηλινοί είναι επιχειρηματίες πάντα επιδιώκουν περιπέτειες εκτός Ισραήλ και πέρα από την περιοχή, καθώς με τις χώρες γύρω μας δυστυχώς δεν κάνουμε δουλειές. Επομένως πάντα κοιτάμε… εκτός. Οι εξαγωγές άλλωστε είναι σημαντικό συστατικό της οικονομίας μας. Χωρίς εξαγωγές δεν θα μπορούσαμε να επιβιώσουμε. Η Ελλάδα είναι χώρα που ελκύει τους ισραηλινούς επιχειρηματίες. Είναι κοντά και υπάρχουν ευκαιρίες. Ήρθε η ώρα να έρθουν και να επενδύσουν. Υπάρχει ήδη ενδιαφέρον και για τον τομέα της τεχνολογίας, όπως και τον αγροτικό τομέα, τα χημικά αυτά που αφορούν δηλαδή τις βασικές εξαγωγές του Ισραήλ προς την Ελλάδα ενώ βλέπουμε και άνοδο των εξαγωγών της Ελλάδας προς το Ισραήλ κυρίως σε ό,τι αφορά κατασκευαστικά υλικά και τρόφιμα. Είμαι σίγουρη πως αν εκθέσουμε τις εδώ ευκαιρίες σε ισραηλινούς επιχειρηματίες θα τις δουν και αυτό είναι πάνω στο οποίο εργαζόμαστε

-Το γεγονός ότι η Ελλάδα βγαίνει από την κρίση μπορεί να αποτελέσει έναν πιο σημαντικό παράγοντα προσέλκυσης των επενδύσεων;

Κατ’ αρχάς ήδη διαπιστώνουμε έναν αυξανόμενο αριθμό επενδυτών στον τομέα της πολεοδομικής κάτι που αποδεικνύει ότι οι Ισραηλινοί βλέπουν πως η Ελλάδα βγαίνει από την κρίση, ενώ αυξάνεται και ο αριθμός των ισραηλινών τουριστών και γι αυτό υπάρχει ενδιαφέρον για επενδύσεις σε σπίτια, ξενοδοχειακές μονάδες, αλλά σίγουρα θα πρέπει να εξετάσουμε και άλλους τομείς.

“Πολύ γρήγορα προχωρά το φιλόδοξο πρότζεκτ του αγωγού East Med”

-Μια νέα, η τέταρτη κατά σειρά τριμερής συνάντηση μεταξύ Ελλάδας-Κύπρου – Ισραήλ πραγματοποιήθηκε την Τρίτη στη Λευκωσία όπου ανακοινώθηκε ότι οι τρεις χώρες συμφώνησαν να υπογράψουν συμφωνία για τον αγωγό Eastmed. Κατ’ αρχάς πόσο σημαντικό είναι αυτό το έργο και για τις τρεις χώρες αλλά κυρίως για την ευρύτερη περιοχή; Τι θα πρέπει να περιμένουμε από εδώ και πέρα;

Μέσα σε δύο χρόνια οι ηγέτες έχουν συναντηθεί τέσσερις φορές. Είναι εκπληκτικό. Βλέπει κανείς να έχει αναπτυχθεί πολύ μια φιλία μεταξύ τους, μια οικειότητα ενώ επιδίδονται ακόμα και σε αστεία μεταξύ τους. Είναι μια ενδιαφέρουσα συμμαχία αυτή, που αναπτύσσεται μεταξύ αυτών των τριών χωρών και ελπίζουμε ότι θα υπάρξουν και άλλες χώρες εντός αυτής της συμμαχίας στο μέλλον. Είμαστε τρεις χώρες που μοιραζόμαστε τις ίδιες ανησυχίες για την ασφάλεια και τη σταθερότητα στην περιοχή μας. Φυσικά η ενέργεια είναι ένας σημαντικός παράγοντας, που θα φέρει ανάπτυξη και στις τρεις χώρες, ενώ ευρωπαϊκές χώρες θα έχουν πρόσβαση σε φυσικό αέριο, που θα προέρχεται από τη νοτιοανατολική Μεσόγειο. Ήταν ένα πολύ σημαντικό μήνυμα αυτό που ειπώθηκε στην τριμερή ότι θέλουμε όσο το δυνατόν πιο γρήγορα να προχωρήσουμε αυτό το περιπετειώδες, θα έλεγα, πρότζεκτ του αγωγού, το μήκος του οποίου θα φθάσει πάνω από 2,000 χιλιόμετρα. Πρόκειται για ένα πολύ φιλόδοξο σχέδιο. Έως το τέλος του 2018, όπως έχουν αποφασίσει και οι αρμόδιοι υπουργοί που συναντήθηκαν στη Λευκωσία στα τέλη του 2017, θα υπογραφεί η σχετική διακρατική συμφωνία μεταξύ των τεσσάρων χωρών Ισραήλ, Ελλάδας, Κύπρου και Ιταλίας. Την επόμενη εβδομάδα άλλωστε θα συναντηθούν οι γ.γ των υπουργείων Ενέργειας στην Αθήνα, όπως κάνουν κάθε μήνα, για να δουν τις λεπτομέρειες. Επομένως όλα κινούνται πολύ γρήγορα.

-Ποια είναι τα απτά αποτελέσματα όλων αυτών των τριμερών συναντήσεων; Πιστεύετε ότι έχουν συμβάλλει στην αλλαγή της “εικόνας” του Ισραήλ στην Ελλάδα;

Φυσικά και υπάρχει αλλαγή και η χθεσινή τριμερής προκαλεί ολοένα περισσότερο ενδιαφέρον στους πολίτες του Ισραήλ και Κύπρου, αλλά και της Ελλάδας. Αυτό είναι σίγουρο. Αυτή η συμμαχία χρειάζεται χρόνο για να αναπτυχθεί, αλλά η πρόοδος είναι ήδη αρκούντως ικανοποιητική σε όλους τους τομείς. Αυτές οι τριμερείς συναντήσεις στέλνουν πάντα ένα ισχυρό πολιτικό μήνυμα, ισχυρών δεσμών, ισχυρών σχέσεων, προσωπικών σχέσεων, καθώς οι τρεις ηγέτες δεν συναντώνται συχνά αλλά επίσης έχουν συχνές τηλεφωνικές επικοινωνίες. Υπάρχουν τελικά ισχυροί δεσμοί, παρά το γεγονός ότι οι τρεις ηγέτες προέρχονται από πολύ διαφορετικά πολιτικά κόμματα. Αλλά πάνω από κάθε πολιτικό μήνυμα υπάρχουν πλέον και σχέσεις μεταξύ λαών και προχωράμε σε ενέργειες, που δεν κάναμε στο παρελθόν, όπως για παράδειγμα, συνεργασία σε καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης, σε περιπτώσεις πλημμυρών ή δασικών πυρκαγιών. Ξέρετε, ο πρωθυπουργός μας υπενθυμίζει κάθε φορά πως στη μεγάλη πυρκαγιά του 2010 η Ελλάδα ήταν η πρώτη που προσέτρεξε για βοήθεια. Υπογράψαμε χθες και μια εξίσου σημαντική συνεργασία για την αντιμετώπιση της μόλυνσης των θαλασσών, πολύ σημαντική ειδικά τώρα που προχωράμε με την εκμετάλλευση φυσικών πόρων στη θάλασσα, όπως το φυσικό αέριο ενώ υπάρχει συνεργασία γενικότερα και στην προστασία του περιβάλλοντος, στον τομέα της υγείας, της παιδείας, της καινοτομίας, της τεχνολογίας. Πέρα λοιπόν από τον πολιτικό διάλογο είναι σαν να χτίζουμε κάθε φορά, να προσθέτουμε ένα λιθαράκι στο «οικοδόμημά» μας, το οποίο θα γίνει τελικα το «ψηλότερο» στη Μέση Ανατολή.

“Ήρθε η ώρα να ζήσουμε με ειρήνη με τους Παλαιστίνιους”

-Φαίνεται πως δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή κανένα μομέντουμ για το Παλαιστινιακό, που αποτελεί τον «πυρήνα» των προβλημάτων στη Μέση Ανατολή. Ποιες είναι οι προσδοκίες σας; Αναμένετε ακόμα μια διπλωματική πρωτοβουλία εκ μέρους των ΗΠΑ;

Θα ήθελα να πω πως η ισραηλινο-παλαιστινιακή διένεξη δεν ειναι ο «πυρήνας» του προβλήματος. Βλέπουμε τόσες άλλες στην ευρύτερη περιοχή, που δεν έχουν να κάνουν με αυτή τη διένεξη. Παρ’ όλα αυτά θέλουμε να επιλύσουμε αυτή τη διένεξη, «σέρνεται» κυριολεκτικά εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Αυτή είναι η φιλοδοξία μας και πιστεύω ότι αυτή είναι η φιλοδοξία και των Παλαιστινίων. Όλοι ευχόμαστε ένα νέο πρόγραμμα, ένα νέο σχέδιο να τεθεί στο τραπέζι πολύ σύντομα από την αμερικανική κυβέρνηση, όπως εχει πει από την πρώτη μέρα ο πρόεδρος Τραμπ και πως τελικά θα καταλήξουμε στην ειρήνη. Ύστερα από τόσα χρόνια, τόσα εμπόδια, τόσο φόβο και στις δύο πλευρές και ύστερα από 70 χρόνια απο την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ, ήρθε η ώρα να επιλύσουμε αυτή τη διένεξη μεταξύ ημών και των Παλαιστινίων για να ζήσουμε μεταξύ μας με ειρήνη.

“Η επιρροή του Ιράν στη Συρία και στην ευρύτερη περιοχή της Μ. Ανατολής το βασικό πρόβλημα. Η συμφωνία δεν ήταν επαρκής”

-Ποιες εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής προκαλεί η απόφαση του Αμερικανού προέδρου να αποχωρήσουν οι ΗΠΑ από τη συμφωνία για τα πυρηνικά του Ιράν;

Ευρωπαϊκές χώρες όπως η Γαλλία και τη Γερμανία έχουν προειδοποιήσει ακόμα και για το ενδεχόμενο ενός πολέμου, ενώ και ο Έλληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας θεωρεί πως είναι παράγοντας αποσταθεροποίησης στην ευρύτερη περιοχή. Συμμερίζεστε τις ανησυχίες τους; Ο πρωθυπουργός Νετανιάχου είναι στη Μόσχα σήμερα (την Τετάρτη, 9 Μαϊου) για συνομιλίες με τον Πρόεδρο Πούτιν για να τον πείσει πως χρειάζεται να πιέσει τους Ιρανούς να φύγουν από τη Συρία γιατί όπως γνωρίζουμε οι Ιρανοί δεν έχουν μόνο βάσεις στη Συρία, η φιλοδοξία τους είναι να επηρεάσουν όλη την περιοχή. Και αυτό πρέπει να απασχολεί όλη τη διεθνή κοινότητα. Δεν είναι δηλαδή πρόβλημα μόνο του Ισραήλ αλλά τώρα και ολόκληρου του κόσμου. Αυτό που ανακοίνωσε χθες ο πρόεδρος Τραμπ ότι θα επιβληθούν ακόμα αυστηρότερες κυρώσεις στο Ιράν είναι ένα ακόμα βήμα ώστε να αποτραπεί κάθε δυνατότητα από το Ιράν για πυρηνικά όταν και η συμφωνία (JSPOA) του 2015 τελειώσει σε επτά χρόνια, αλλά και ότι δεν θα έχουν καμία επιρροή στην περιοχή, ούτε παροχή στήριξης στην τρομοκρατία στην περιοχή και αυτό είναι κάτι που πρέπει όλη η διεθνή κοινότητα να αντιληφθεί.

-Δηλαδή, οι ανησυχίες που εκφράζουν οι Ευρωπαίοι ηγέτες είναι αβάσιμες; Αν υπάρξει ανταπόκριση στις δικές σας ανησυχίες, η ισραηλινή κυβέρνηση θα δεχόταν μια νέα συμφωνία;

Όλοι στο Ισραήλ ελπίζουμε ότι οι ευρωπαϊκές χώρες και φυσικά η Ρωσία και η Κίνα ότι θα αντιληφθούν ότι αυτή η συμφωνία ήταν μερικώς μη ικανοποιητική, καθώς δεν αντιμετώπιζε επαρκώς τα προβλήματα, που δημιουργεί το Ιράν. Φυσικά και η δυνατότητα του Ιράν σε σχέση με τα πυρηνικά είναι σημαντικό θέμα, αλλά ακόμα και αυτή η δυνατότητα δεν περιοριζόταν με τη συμφωνία, όπως άλλωστε δείξαμε μια εβδομάδα πριν όταν εκθέσαμε όλα τα σχετικά στοιχεία, τότε κανείς δεν φαινόταν να αντιλαμβάνεται τι θα γινόταν το 2025. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ πάντως είπε ακριβώς αυτό χθες πως αν όλες οι ανησυχίες του Ισραήλ και τώρα πλέον και των ΗΠΑ αντιμετωπιστούν με κάποιου είδους συμφωνία είτε με επιπρόσθετες προβλέψεις στην ήδη υπάρχουσα συμφωνία, είτε με μια εντελώς νέα συμφωνία αυτή θα είναι μια πρόκληση για τη διεθνή κοινότητα, που θα πρέπει να αποφασίσει.

Πηγή: athina984.gr

Σχόλια
Loading...